Inspiratiesessie met architecten

De vorige blog eindigde met de vraag of het drie kamers zouden worden. Na een inspiratiesessie bij AAZ (Architectuur Atelier Zeeland) met interieurarchitect Peter Klemann (bypeterklemann.nl) en architect Paul van de Berge (Buro Salt) kwamen we tot andere inzichten. Met de schetsen die zij voor ons gemaakt hadden, zijn we weer verder gaan dromen en plannen maken. Eén van hun basisschetsen is het uitgangspunt geworden voor het uiteindelijke ontwerp: vier kamers en een gangpad in het midden. Van bovenaf zie je er zo een kruis in en dat is dan wel weer een leuk detail voor een kerk, toch? Leonard is daarna weer verder gaan tekenen, meten, aanpassen, weer tekenen en weer aanpassen. De definitieve tekening heeft Leo zelf gemaakt.

Op zoek naar een aannemer

Met de definitieve tekening op zak zijn we in het najaar van 2014 op zoek gegaan naar een aannemer. Dat moest iemand zijn die graag in etappes wilde werken wanneer het ons uit zou komen, want we wilden ook veel zelf doen. En in een verbouwing heb je vaak dingen die op elkaar moeten volgen voor je weer verder kan…!
De laatste maanden van 2014 hadden we gereserveerd voor het selecteren van een aannemer en het eens worden over hoe het uitgevoerd zou worden. Dat is overigens nog best een klus, want ondertussen moest er natuurlijk ook nog gewoon gewerkt worden, gefotografeerd worden én hebben we ook nog een sociaal leven en niet te vergeten: elkaar! We hebben vanaf het eerste begin dan ook gezegd dat we geen deadline hadden, want dan zouden we ook geen onnodige stress hebben. We noemden wel af en toe een datum waarop we dachten open te kunnen gaan met de B&B, maar stelden dat met het grootste gemak weer bij als bleek dat het niet haalbaar was…

Super trots op ‘mijn architect’

Op de dag van plaatsing van deze blog is het de Dag van de Architectuur. Ik ben super trots op mijn ‘architect’, want ook al hadden we het juist grotendeels zelf bedacht, we waren wel mooi genomineerd voor de Dag van de Architectuur Prijs Zeeland 2018. Die prijs wordt vandaag uitgereikt. Tijdens de voorverkiezing zijn wij op de zesde plaats geëindigd. We dingen dus niet mee voor de hoofdprijs, maar zijn super blij met deze eervolle plaats en nominatie! Echt een kroon op ons werk en zeker op dat van Leonard :), trots dus!

Plannen maken, plannen maken en nog eens plannen maken!

Tijdschriften en tekening

Gek werden we er van. Of laat ik voor mezelf spreken, gek werd ik er van ;). Van al die plannen en mogelijkheden. Het tolde in mijn hoofd van de ideeën, maar bij Leonard nog meer. Leonard is dol op nieuwe dingen verzinnen en plannen maken, ruimtes indelen, dat allemaal uittekenen en als het op papier staat weer opnieuw beginnen met nieuwe inzichten en nieuwe ideeën. Zo zijn er heel wat schetsen gemaakt, op papier en digitaal. We hebben namelijk eind 2013 de koopovereenkomst getekend en pas in juni 2014 kregen we de sleutel. We hadden dus nog eventjes de tijd om plannen te maken.

Tekeningen opsnorren in het Zeeuws Archief

In het Zeeuws Archief hebben we tekeningen opgeduikeld van de bouw van de kerk. Erg leuk om te zien en heel gedetailleerd. Dat is dan weer een voordeel van een kerk, de kans dat die tekeningen bewaard zijn gebleven is groot en dat was dus ook zo. Met die tekeningen en de paar telefoonfotootjes die we tijdens onze bezichtigingen gemaakt hadden gingen we aan de slag. Uren en uren heeft Leonard getekend en zo kwamen we tot een plan om drie kamers te gaan maken in de kerk…maar werd dat het ook?

Tekening van de kerk

Een stukje geschiedenis – wat kochten we nu eigenlijk?

Pentekening Gereformeerde Kerk Vrouwenpolder

Als je een kerk koopt, weet je dat je een stuk geschiedenis koopt. Maar welke geschiedenis gaat er schuil achter onze kerk? We kochten de voormalig Gereformeerde Kerk van Vrouwenpolder. We gaan even een stukje terug in de tijd.

Bouw van de kerk

De bouw van de kerk startte in november 1952. Uit een oud krantenartikel, gevonden op Krantenbank Zeeland, blijkt dat de kerk eigenlijk in augustus 1953 klaar had moeten zijn. Maar door de watersnoodramp en strenge winter werd dat vertraagd. We hebben horen vertellen dat alle bouwmaterialen die er waren na de watersnoodramp nodig waren voor de wederopbouw van veel dorpen die door de watersnood getroffen waren en dat daardoor niet verder gebouwd kon worden aan onze kerk. Toen die bouwmaterialen weer wel voor handen waren is de kerk in flink tempo verder afgebouwd en werd deze in november 1953 in gebruik genomen. Er waren toen 208 vaste zitplaatsen in de kerk. En ’s zomers konden er nog losse stoelen bij gezet worden als het druk was met toeristen.  

Sinds 2004 geen kerkdiensten meer

De Hervormde Kerk, in het midden van het dorp, op steenworp afstand van de onze ging in 1997 samen verder als Samen op Weg gemeente in Vrouwenpolder. Er werd om beurten gekerkt in het kerkgebouw van de Hervormde Kerk en dat van de Gereformeerde Kerk. Omdat het te duur werd om beide gebouwen te onderhouden, werd rond 2004 besloten om één gebouw af te stoten. Dat werd onze kerk. De gemeente ging samen verder in het gebouw van de Hervormde Kerk en de onze kwam te koop. Op 2 mei 2004 werd de laatste eredienst gehouden in de Gereformeerde Kerk.

Van kerk naar atelier

Rond 2008 kocht een kunstenaarsduo het kerkje en kreeg het een nieuwe bestemming. Zij startten hier een atelier en galerie onder de naam Kunst en Vorm. In de kerk werd les gegeven en geëxposeerd door verschillende kunstenaars. De toenmalige eigenaren van de kerk besloten de kerk van de hand te doen en zetten hem na een aantal jaren atelier en galerie weer te koop. 

Nieuwe bestemming: bed&breakfast

Wij gingen spieken en waren verkocht…letterlijk en figuurlijk. Zo ontvingen wij in juni 2014 de sleutel van ons project. Wij gaan ook voor een nieuwe bestemming, we beginnen er een bed&breakfast. Maar voor het zover is, moet er nog veel gebeuren. We gaan aan de slag…een volgende keer meer!

Leuk weetje! In de voormalige consistorie vonden we in een kast nog oude kaartjes die in de tijd dat de kerk nog in gebruik was als kerk verstuurd werden naar bijvoorbeeld zieke mensen. We weten dus ook niet wie de tekening gemaakt heeft, maar vinden het wel heel mooi dat we deze tekening nog hebben. We hebben ons door deze tekening laten inspireren voor de huidige inrichting.

Tekening kerk uitgevoerd in spijkers en touw

Dromen bedrog? Of toch niet?!

Regelmatig dromen wij…jij ook? Wij droomden er van om samen een leuke B&B te beginnen. Als we zelf een nachtje of meerdere in een B&B geboekt hadden begon het altijd weer te kriebelen. Wat zou het leuk zijn om dat zelf ook te doen. Zie je het al voor je? Ja, wij zagen het voor ons. Droomden en fantaseerden er dan op los. We zouden dit zo doen en dat zo. Allerlei plannetjes ontstonden er in ons hoofd en hart. Maar ja, het was een droom tenslotte, dus…

Ook dachten we er wel over om onze droom ooit waar te maken, maar haast hadden we er zeker niet mee. We zijn allebei geen stilzitters, dus vervelen deden we ons toch al niet. Als het zo moest zijn, dan zou het wel op ons pad komen. Af en toe bekeken we een mooi pand in Middelburg wat te koop stond. Ook dan droomden we voordat we gingen kijken vaak over van alles en nog wat, de locatie bood mogelijkheden voor …, we kunnen het combineren met … enzovoort enzovoort. Maar als we dan gingen kijken vonden we ook vaak argumenten om onze droom nog niet waar te gaan maken. Of er moest heel veel aan zo’n pand gebeuren (te veel), of er mocht bijna niets van onze dromen werkelijkheid worden omdat het een monument was, de locatie was mooi, maar niet zo handig, het pand was toch te duur. Kortom, de tijd was er nog niet rijp voor.

Vaak als we zelf weer een uitstapje naar een B&B gemaakt hadden, speurde Leonard een tijdje Funda af op zoek naar geschikte panden voor onze toekomstige B&B. En toen viel zijn oog op een kerkje in Vrouwenpolder. Vrouwenpolder? Dat zat helemaal niet in ons zoekgebied! En toch is dat het geworden!

We gingen er eerst eens een keer langs lopen en het van de buitenkant op gepaste afstand bekijken. Ik was nog niet zo enthousiast, maar Leonard werd steeds enthousiaster. In zijn hoofd begon het fantaseren over wat we er mee konden al volop. We besloten om een afspraak te maken met de makelaar, want zoals zo vaak: dan hebben we het maar gezien en als het niks is, kunnen we het weer afstrepen. Maar het was wél wat! Toen we het aan de binnenkant gezien hadden waren we allebei erg enthousiast. Door de huidige indeling en spullen die er stonden konden we heen kijken. We zagen mogelijkheden, véél mogelijkheden en in ons hoofd werd dat alleen maar gekker.

We gingen nog een keer kijken na een paar dagen om zeker te weten dat dit geen bevlieging was en toen waren we nóg enthousiaster!

En zo geschiedde…op 30 juni 2014 kregen we de sleutel van ons nieuwe pand: een kerkje en woonhuis in Vrouwenpolder!